ពិធីបុណ្យរម្លឹក វប្បធម៌ ប្រពៃណី ជនជាតិដើមភាគតិច  ត្រូវជនជាតិដើមភាគតិចទំពួនក្នុងខេត្តរតនគិរី រៀបចំធ្វើឡើង យ៉ាងមហោឡារិក ព្រឹកថ្ងៃទី១៩ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦ ដោយមានការហែរក្បួន ចេញពីមន្ទីរវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្ប:ខេត្តឆ្ពោះមកផ្លូវជាតិ លេខ៧៨ រួចបន្តដំណើរទៅសាលារោងសហគមន៍ តំបន់ការពារធម្មជាតិបឹងយក្ខឡោម ស្ថិតរម្មណីយដ្ឋាន បឹងយក្ខឡោមដែលជាកន្លែងប្រារព្ធពិធី។

បើតាមអ្នករៀបចំកម្មវិធីបានអោយដឹងថា បុណ្យរម្លឹកវប្បធម៌ប្រពៃណីជនជាតិដើមភាគតិច “ខេត្តរតនគិរី” មានការចូលរួមពីសហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចផ្សេងៗទៀតសរុបប្រមាណជាង៨០០នាក់។ ហើយពិធីបុណ្យនេះមានគោលបំណង ធំៗចំនួន៣ គឺដើម្បីរំលឹកអំពីវប្បធម៌ប្រពៃណីចម្រុះជនជាតិដើមភាគតិច នៅរតនគិរី និងបង្ហាញពីការសាមគ្គីភាព របស់ជនជាតិដើមភាគតិចនៅក្នុងខេត្តរនតនគិរីផ្ទាល់ផងដែរ។ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយអំពីប្រពៃណីទំនៀមទម្លាប់ តាមរយៈពិធីសែនព្រេន ការហែក្បួន សិល្ប: វាយគង និងការ ចែករំលែកចំណេះដឹងប្រពៃណីដែលមានភាពចម្រុះតាមអំម្បូរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចនៅខេត្តរតនគិរី អោយបានទូលំទូលាយ និងមានការគោរពឲ្យតម្លៃជានិរន្ត។ ចែករំលែកពីវឌ្ឍនភាព និងបង្ហាញពីផែនការអភិវឌ្ឍន៍ បឹងយក្ខឡោម ដល់អ្នកពាក់ព័ន្ឋ និងសហគមន៍ពី គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ ស្របតាមប្រពៃណី ជនជាតិដើមភាគតិច។

ឯកឧត្តម ងិន ណែល អភិបាលរងខេត្ត តំណាង ឯកឧត្តម ញ៉ែម សំអឿន អភិបាលខេត្តរតនគិរី ដែលបានអញ្ជើញជា អធិបតីក្នុងពិធីបុណ្យនេះ បានសម្តែង ការកោតសរសើរដល់បណ្តាញជនជាតិដើមភាគតិចទូរទាំងប្រទេសកម្ពុជា ដែលបានបង្ហាញពីភាពរួបរួម និងសាមគ្គីភាពដ៏រឹងមាំ ក្នុងការអបអរសាទរពិធីបុណ្យរម្លឹកវប្បធម៌ជនជាតិដើមភាគតិច រួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការថែរក្សា និងលើកតម្កើងវប្បធម៌ ប្រពៃណី និងអត្តសញ្ញាណដ៏មានតម្លៃរបស់សហគមន៍ជនជាតិដើភាគតិចនៅទូទាំងប្រទេស។ ពិធីបុណ្យនេះ មិនត្រឹមតែបង្ហាញពីភាពចម្រុះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែជាការរំលឹកអំពីតម្លៃវប្បធម៌ និងអត្តសញ្ញាណដែលត្រូវបានបន្តរក្សាទុកពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយផងដែរ។

ជនជាតិដើមភាគតិច នៅកម្ពុជា មានចំនួនប្រហែល១.១១ ភាគរយ នៃប្រជាពលរដ្ឋសរុប របស់កម្ពុជា ដែលស្មើរប្រមាណជា១៧ម៉ឺននាក់ និងមានចំនួន២២ ក្រុម រស់នៅក្នុងសហគមន៍សរុបប្រហែល៥៨០ ក្នុងខេត្ត១៥។ នេះបើ យោងតាមរបាយការណ៍ប្រជាសាស្ត្រជនជាតិដើមភាគតិចឆ្នាំ២០២៤។

តាមប្រពៃណីទំនៀទំលាប់ សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចនៅខេត្តរតនគិរី តែងតែប្រារព្ធ និងប្រកាន់ ភ្ជាប់ពីធីបុណ្យប្រពៃណីជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដូចជាកម្មវិធីសែនក្បាលទឹក ពីធីសែនព្រេនរំដោះគ្រោះ ពិធីសែនអារក្ស អ្នកតា ដែលកើតឡើងក្នុងភូមិ ពីធី សែនព្រេនសុំសេចក្តីសុខដល់ប្រជាមាតុភូមិជាដើម។ បច្ចុប្បន្ន ប្រពៃណីទំនៀម ទម្លាប់ទាំងអស់នេះ កំពុងប្រឈមនឹងការបាត់បង់ ជាបណ្តើរៗ ដោយឥទ្ធិពលខាងក្រៅផ្សេងៗ៕